Kamień Pomorski
Blog,  Polska,  Zachodniopomorskie

Kamień Pomorski po raz drugi, trochę się zmieniło

Tym razem do Kamienia Pomorskiego trafiłam trochę przez przypadek. Po nieudanych poszukiwaniach kolejnego pałacu, pojawił się drogowskaz, informujący, że do Kamienia Pomorskiego mam tylko 12 kilometrów. Zdecydowałam się więc tam pojechać i zobaczyć miasto po latach. W pierwszym tekście pisałam Wam o legendach związanych z historią miasta. Teraz nie będę się powtarzać, ale i tak będzie ciekawie.

Kamień Pomorski, wirydarz w katedrze
Wirydarz w katedrze

Kamień Pomorski – trochę historii

Teraz napiszę więcej o historii, którą w poprzednim tekście potraktowałam bardzo po macoszemu. W tym miejscu już na przełomie VIII i IX wieku istniała osada plemienia Wolinian. Gród powstał prawdopodobnie w X wieku. Mieszko I włączył te tereny do państwa polskiego około 967 roku. Kolejna ważna data w historii miasta to rok 1175, wtedy stolica biskupstwa została przeniesiona z Wolina do Kamienia Pomorskiego. Najpierw biskup podlegał arcybiskupowi gnieźnieńskiemu, następnie bezpośrednio kurii rzymskiej.

Po upadku Wolina w XII wieku nastąpił szybki rozwój miasta Kamienia. Miasto posiadało plac targowy, fortyfikacje i port. Pod koniec tego wieku miały miejsce liczne najazdy duńskie. W 1228 roku osiedlili się w mieście polscy dominikanie, którzy przybyli z Krakowa. Na początku XIV wieku miasto spalili Brandenburczycy. W XIV wieku Kamień przystąpił do związku hanzeatyckiego. Zapiaszczenie ujścia Dźwiny w XV wieku powoduje upadek miasta.

W 1545 roku zmienia się religia i powstaje biskupstwo luterańskie, które istnieje do 1648 roku. Najpierw w XVII wieku Kamień jest własnością Szwecji, a potem Brandenburgii, następnie do końca II wojny światowej wchodzi w skład Królestwa Prus. Miasto w 1945 roku zdobyli Rosjanie, zniszczono 40 procent zabudowy.

Brama Wolinska
Brama Wolińska

Kamień Pomorski – zwiedzanie katedry

Zwiedzanie zaczęłam od katedry, bo jest to niewątpliwie najwspanialszy zabytek w mieście. Wspomniałam już o przeniesieniu siedziby biskupa z Wolina do Kamienia. W związku z tym książę pomorski Kazimierz I ufundował katedrę w 1174 roku. Świątynię zaczęto wznosić w stylu romańskim, stopniowo jednak, wraz z upływem czasu, nastąpiło przejście w styl gotycki. Po zniszczeniach związanych z najazdem Brandenburczyków odbudowano katedrę w stylu gotyckim.

W XVI wieku katedra przeszła w ręce protestantów. Usunięto wtedy około dwudziestu ołtarzy. Podczas wojny trzydziestoletniej doszło do zniszczenia wnętrza. Dzięki ostatniemu tytularnemu biskupowi Ernestowi Bogusławowi von Croy świątynia otrzymała nowe barokowe wyposażenie wraz z organami. Instrument służy do dziś i w katedrze odbywają się słynne koncerty organowe.

Moją uwagę zwróciła też bogato zdobiona, barokowa ambona. Na koszu znajdują się rzeźby czterech ewangelistów i świętego Pawła. Po podniesieniu głowy zobaczyłam sklepienie krzyżowo-żebrowe i gwiaździste. Zdobią je motywy roślinne. W prezbiterium znajduje się XV-wieczny ołtarz główny, gotycki tryptyk. Pod ścianami prezbiterium ustawiono stalle kanoników. Na bocznej ścianie prezbiterium moją uwagę zwróciły dwie gotyckie rzeźby, przedstawiające św. Jana Ewangelistę i świętego Jana Chrzciciela.

Inne zabytki w katedrze

Moją uwagę zwróciła stara XIII -wieczna chrzcielnica, którą otacza piękna, manierystyczna krata. W kaplicy kolatorskiej, przy nawie południowej znajduje się obraz łaskami słynący z Brzozdowic w diecezji lwowskiej. Obraz ten z wotami i sukienką przywieziono do Kamienia w 1945 roku. Niestety, nie udało się wejść do skarbca, prowadzą do niego schody, a znajduje się w gotyckich pomieszczeniach. Prawie cały skarbiec został przed końcem II wojny wywieziony.

W katedrze znajdują się też groby książąt pomorskich i biskupów kamieńskich. Byli oni pochowani w kryptach. Nie da się do nich wejść, bo zostały zasypane.

Kamień Pomorski, katedra, chrzcielnica z ozdobną kratą
Chrzcielnica z ozdobną kratą

Kamień Pomorski – wirydarz w katedrze

Największe wrażenie zrobił jednak na mnie wirydarz. Pochodzi z przełomu XIII i XIV wieku. Jest jedynym przykościelnym wirydarzem w Polsce, to miejsce kontemplacji i ogród. W średniowieczu służył do modlitwy, nabożeństw i pokut. W XIX wieku przeniesiono do wirydarza płyty nagrobne. Miejsce nie straciło swojego uroku, a w kontemplacji nie przeszkadzała mi nawet wycieczka niemiecka.

Muzeum Historii Ziemi Kamieńskiej

Po spędzeniu odpowiedniej ilości czasu w katedrze (a nie warto się spieszyć) udałam się do znajdującego się blisko Muzeum Ziemi Kamieńskiej. Znajdujące się tam obiekty prezentują historię miasta i okolicy od czasów najdawniejszych do prawie współczesnych. Wiele przedmiotów pochodzi z wykopalisk archeologicznych. Zainteresowała mnie historia wydobycia XIX-wiecznego żaglowca.

Jak zawsze z przyjemnością, obejrzałam stare zdjęcia, a także przedmioty pochodzące z przeszłości już nie tak odległej. Wzbudziły one moją refleksję, że jednak nie jestem już bardzo młoda, skoro przedmioty, które pamiętam z czasów młodości, można oglądać w muzeum. Aby nie zagłębiać się w tej myśli, wyszłam z muzeum i ruszyłam zobaczyć pozostałe ciekawe miejsca.

Kamień Pomorski w latach 30-tych XX wieku
Kamień Pomorski w latach 30-tych XX wieku

Kamień Pomorski – spacer po mieście

Na Rynku stoi gotycki ratusz, jeden z niewielu zachowanych na Pomorzu. Jego budowę rozpoczęto na przełomie XIII i XIV wieku. Obecny kształt uzyskał w XIV wieku. Podczas działań wojennych w 1945 roku został zniszczony, ale w latach sześćdziesiątych odbudowano go. Dziś jest siedzibą władz miejskich. Dawniej ratusz pełnił też funkcję sądowniczą, stąd wmurowana w ścianę pod jednym z okiem kuna, czyli żelazna obręcz, w którą wkładano głowę skazanego i zamykano na czas określony w wyroku. Taką karę wymierzano za drobne przestępstwa.

Z Rynku schodami zeszłam nad Zatokę. Przy zejściu znajduje się wydobyty z wody wrak. Z lewej strony są mury miejskie, a właściwie ich zachowana część. Idąc wzdłuż muru, doszłam do Bramy Wolińskiej. Wznoszono ją w XIV i XV wieku, ale już w XVI gruntownie przebudowano. Zespół bramny składa się z bramy i przylegającej do niej baszty. Wewnątrz mieści się prywatne muzeum minerałów. Odwiedziłam je podczas poprzedniej wizyty, więc tym razem sobie darowałam.

Na zakończenie pobytu wypiłam kawę z widokiem na port jachtowy.

Kamień Pomorski, ratusz
Ratusz
Kamień Pomorski, port jachtowy
Port jachtowy

Jeśli

lubicie Zachodniopomorskie, zerknijcie tu:

chcecie wiedzieć, co u nas słychać, obserwujcie nas na Facebooku i Instagramie

fascynuje Was Polska i chcecie odwiedzić piękne miejsca, kupcie nasz ebook, szczegóły na jego temat znajdziecie w tym wpisie, a gdy klikniecie w poniższy obrazek, przeniesiecie się do naszego sklepu.

Polska na dobry nastrój
Polska na dobry nastrój

Od wielu lat zwiedzam i wędruję po Polsce i świecie. Zawsze na własną rękę i na własny rachunek. Polska znajdowała i znajduje szczególne miejsce w moich podróżniczych planach. Mam także wielki sentyment do Hiszpanii, po prostu lubię ten kraj z jego wspaniała kulturą, zabytkami i krajobrazami. Odkąd pamiętam lubiłam poznawać nowe miejsca, zaglądać w tajemnicze zakamarki, podróżować. Ta pasja towarzyszyła mi także w życiu zawodowym, a zdarzyło się w nim wiele.Pisałam o polityce międzynarodowej, ale także o zwiedzaniu Polski i Europy. Dalekie podróże związane z pracą, wizyty w niezwykłych miejscach, takich jak Downing Street 10 czy Pałac Elizejski tylko rozbudziły mój i tak wielki apetyt na poznawanie świata. Po drodze udało mi się napisać przewodnik po Mazowszu, bo Polska zawsze była dla mnie fascynującym miejscem do odkrywania. Od 8 lat prowadzę stronę Podróżniczego Domu Kultury. Piszę, fotografuję i opowiadam w mediach społecznościowych. Pokazuję i opisuję tylko to, co sama widziałam. Patrzę na świat optymistycznie, ale i krytycznie. Nie potrafię żyć bez podróży.

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej.Akceptuję Prywatność i polityka cookies