Kluż Napoka centrum miasta
Blog,  Europa,  Rumunia

Kluż Napoka centrum miasta, zwiedzanie zabytków i muzeów

Przyszedł ten czas, że wreszcie wyruszyłam poza granice naszego kraju. Postanowiłam udać się do Transylwanii w Rumunii. Kilka lat temu zwiedziłam Braszów, który bardzo mi się podobał. Tym razem byłam w Klużu i w Sighișoarze. A teraz przyszedł czas, aby podzielić się wrażeniami. Na wstępie zaznaczę, że były one pozytywne. Dziś napiszę trochę o historii Siedmiogrodu (Transylwanii) i pokażę Wam centrum Klużu.

Kluż Napoka centrum miasta, widok z góry
Widok z góry

Zaczynamy od historii Transylwanii

Od III wieku p.n.e. na terenach dzisiejszego Siedmiogrodu silne państwo utworzyli Dakowie, którzy prawdopodobnie przybyli z Mołdawii. W latach 101-106 miał miejsce podbój Dacji przez Rzymian. Starcie wygrali Rzymianie i powstała nowa rzymska prowincja – Dacja. Rzym rozbudował szlaki komunikacyjne, a także sprowadził wojsko i kolonistów, przyczyniło się to do romanizacji miejscowej ludności. Rzymianie musieli opuścić Dację w połowie III wieku. Powodem był kryzys cesarstwa i nacisk plemion germańskich.

Na przełomie III i IV wieku Dację zamieszkiwali Goci, a w drugiej połowie IV wieku pojawili się Hunowie, którzy pobili Gotów. W późniejszych czasach Siedmiogród przechodził z rąk do rąk. Byli tu Awarowie, Słowianie, Protobułgarzy, a od IX wieku Bułgarzy. Na przełomie IX i X wieku na te tereny przybyły plemiona węgierskie i w X i na początku XI wieku podporządkowały sobie Siedmiogród. Królowie węgierscy osadzali tu Seklerów, którzy byli związani z Węgrami.

W XII wieku rozpoczął się napływ kolonistów saskich. W XIII wieku najazd tatarski zniszczył Siedmiogród. Jego odbudowała jeszcze zintensyfikowała osadnictwo saskie. Sasi budowali miasta. Z kolei ludność rumuńska pozostała ludnością głównie pasterską. Spowodowało to etniczny podział na stany: szlachta była węgierska, mieszczaństwo saskie, a chłopstwo rumuńskie. Węgrów podbiło Imperium Osmańskie, stało się to w pierwszej połowie XVI wieku. Po bitwie pod Wiedniem Habsburgowie podbili Siedmiogród.

Zabytki z czasów rzymskich w Muzeum Historycznym
Zabytki z czasów rzymskich w Muzeum Historycznym

Jeszcze trochę historii

Po powstaniu węgierskim w 1848 roku w Siedmiogrodzie zaczął się rodzić rumuński ruch narodowy. W rezultacie Węgrzy zgodzili się na używanie języka rumuńskiego w administracji, sądownictwie i edukacji. Po utworzeniu Austro-Węgier w 1867 roku parlament węgierski cofnął prawa języka rumuńskiego na terenie Siedmiogrodu. Nastąpiła madziaryzacja mniejszości narodowych. Swoje prawa, nabyte jeszcze w średniowieczu, straci też Sasi.

W czasie I wojny obietnica Ententy uzyskania Siedmiogrodu skłoniła króla rumuńskiego Ferdynanda do wypowiedzenia wojny państwom centralnym. Wojska rumuńskie wkroczyły do Siedmiogrodu w sierpniu 1916 roku, jednak kontruderzenie wojsk niemieckich spowodowało paniczny odwrót. W wyniku traktatu w Bukareszcie w 1918 roku Rumunia nie zdobyła Siedmiogrodu, straciła natomiast kolejne terytoria. Jednak klęska państw centralnych i rozpad Austro-Węgier spowodowały, że Rumunia odrzuciła traktat w Bukareszcie i włączyła Siedmiogród do swojego państwa. Traktat w Trianon potwierdził włączenie tych ziem do Rumunii.

Jednak włączenie terenów ze znaczną mniejszością węgierką i niemiecką stanowiło dla Rumunii duży problem. W latach trzydziestych rząd rumuński intensywnie scalał Siedmiogród, odbierając mniejszościom przywileje i osiedlając tu etnicznych Rumunów. W 1940 roku Węgry otrzymały znaczną część Siedmiogrodu. Po II wojnie Siedmiogród wrócił do Rumunii.

Kluż Napoka centrum miasta, Muzeum Historyczne
Historię Siedmiogrodu można poznać w Muzeum Historycznym. Warto jednak pamiętać, że to rumuński punkt widzenia

Kluż Napoka centrum miasta – o mieście

Wstęp historyczny zajął mi trochę czasu, ale wydaje mi się, że jest on bardzo istotny dla rozumienia tego regionu. Sama nazwa miejscowości ma dużo wspólnego z jej skomplikowaną historią. Historyczna nazwa to Koloszwar, prawie tożsama z węgierską Kolozsvár, nazwa rumuńska Kluż ( a właściwie po rumuńsku Cluj) pochodzi prawdopodobnie z łacińskiej i znaczy „zamknięty”, wiąże się to z otaczającymi miasto wzgórzami. W 1974 roku do nazwy Kluż dodano, pochodzącą z czasów rzymskich nazwę Napoka.

Dziś w Klużu mieszkają 317 953 osoby, z czego Rumuni stanowią 79,39 %, a Węgrzy 18,96 %.

Kluż Napoka centrum miasta, pomnik Macieja Korwina
Pomnik Macieja Korwina

Kluż Napoka centrum miasta – Plac Unirii

Jest to główne miejsce w mieście. Znajduje się tu widoczny z daleka katolicki kościół pod wezwaniem św. Michała. Jego budowę rozpoczęto w 1316 roku, a ukończono w 1444. XVI wieku należał do protestantów. W ręce katolików wrócił 1716 roku i z tego okresy pochodzą dwa zachowane ołtarze boczne. Początkowo było ich pięć.

Na tym samym Placu, obok kościoła stoi pomnik Macieja Korwina, uważanego za jednego z najwybitniejszych królów węgierskich. Urodził się on w Koloszwarze, czyli w Klużu.

Przy Placu jest też pałac Banffych, dziś mieści się w nim muzeum, pełniące rolę galerii sztuki. Odwiedziłam je, ale jak nie jesteście miłośnikami sztuki możecie je sobie podarować. Sam budynek pochodzi z XVIII wieku i wybudowano go w stylu barokowym. Nad wejściem znajduje się herb rodziny Banffy.

Plac jest miejscem spotkań towarzyskich, organizowane są tu też targi sztuki. W każdym razie warto zjeść coś lub chociaż wypić kawę w jednym z lokali i poobserwować toczące się życie. Z Placu wychodzi też kilka ulic. Warto przejść się kilkoma z nich, bo są tu też interesujące obiekty.

Kluż Napoka centrum miasta, Plac Unirii i kościół św. Michała
Plac Unirii i kościół św. Michała

Kluż Napoka centrum miasta – ulice wokół Placu Unirii

W kierunku południowym biegnie ulica Uniwersytecka (Strada Universităţii) i jak sama nazwa wskazuje znajduje się tu jeden z najbardziej prestiżowych uniwersytetów w Rumunii. Większość zabudowań pochodzi z XIX i XX wieku. Jest tu centralny kampus uniwersytecki, z wydziałami i biblioteką. Jest tu też jeden z najstarszych kościołów w Klużu, Kościół Pijarów. Przed kościołem znajduje się rzeźba Matki Boskiej. Warto usiąść tu w kawiarni i popatrzyć na życie studenckie (ach, kręci się łza w oku) oraz na budynki barokowe, secesyjne, neoklasycystyczne i modernistyczne.

Na południowy-wschód biegnie Bulwar Bohaterów (Bulevardul Eroilor). Z kilku powodów warto się tu przespacerować. W znajdującym się tu biurze informacji turystycznej możecie otrzymać plan miasta i wskazówki dotyczące jego zwiedzania. Moją uwagę zwrócił pomnik Wilka Kapitolińskiego, jest to kopia słynnej Wilczycy Kapitolińskiej, podarowana Klużowi przez Rzym w 1921 roku.

Znajduje się tu też katedra grekokatolicka Przemienia Pańskiego. Budynek wzniesiono w latach 1775-1779 w stylu barokowym. A skoro już o świątyniach mowa, dojdziecie tą ulicą do Placu Abrama Iracu i znajdującej się na nim Prawosławnej Katedry Metropolitarnej. Została zbudowana na początku XX wieku. Jej budowa nastąpiła po włączeniu Siedmiogrodu do Rumunii i miała być symbolem jedności narodowej i obecności prawosłąwia w regionie.

I tu zakończę opis pierwszego spaceru po Klużu. Inne ciekawe miejsca opiszę w kolejnym tekście.

Jeśli

lubicie zwiedzać Rumunię, kliknijcie tu;

chcecie wiedzieć, co u nas słychać, obserwujcie nas na Facebooku i Instagramie;

jeździcie po Polsce i szukacie interesujących miejsc do zobaczenie, kupcie nasz ebook, w tym wpisie znajdziecie szczegóły, a klikając w poniższe zdjęcie przeniesiecie się do naszego sklepu.

Polska na dobry nastrój
Polska na dobry nastrój

Od wielu lat zwiedzam i wędruję po Polsce i świecie. Zawsze na własną rękę i na własny rachunek. Polska znajdowała i znajduje szczególne miejsce w moich podróżniczych planach. Mam także wielki sentyment do Hiszpanii, po prostu lubię ten kraj z jego wspaniała kulturą, zabytkami i krajobrazami. Odkąd pamiętam lubiłam poznawać nowe miejsca, zaglądać w tajemnicze zakamarki, podróżować. Ta pasja towarzyszyła mi także w życiu zawodowym, a zdarzyło się w nim wiele.Pisałam o polityce międzynarodowej, ale także o zwiedzaniu Polski i Europy. Dalekie podróże związane z pracą, wizyty w niezwykłych miejscach, takich jak Downing Street 10 czy Pałac Elizejski tylko rozbudziły mój i tak wielki apetyt na poznawanie świata. Po drodze udało mi się napisać przewodnik po Mazowszu, bo Polska zawsze była dla mnie fascynującym miejscem do odkrywania. Od 8 lat prowadzę stronę Podróżniczego Domu Kultury. Piszę, fotografuję i opowiadam w mediach społecznościowych. Pokazuję i opisuję tylko to, co sama widziałam. Patrzę na świat optymistycznie, ale i krytycznie. Nie potrafię żyć bez podróży.

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej.Akceptuję Prywatność i polityka cookies