fbpx
Z Granicy do Dębu Powstańców
Blog,  Mazowieckie,  Polska

Dąb Powstańców w Puszczy Kampinoskiej

Jeszcze w starym roku postanowiliśmy odwiedzić bardzo przez nas ostatnio zaniedbaną Puszczę Kampinoską. Szybko robi się ciemno, a wstaliśmy trochę później, więc wybraliśmy wariant dla leniuchów, czyli spacer z Granicy do Dębu Powstańców i z powrotem.

Bardzo lubię ten spacer. Nie jest wcale męczący i wiedzie cały czas lasem, po suchej części. Bo jak wiadomo, Puszcza powstała w starorzeczu Wisły i tam gdzie był nurt rzeki dziś są bagna, a tam gdzie był brzeg dziś mamy wydmy i pasek.

Nasza wycieczka była trudna z jednego powodu: w lesie ścieżka była w niektórych miejscach zamarznięta i trzeba było bardzo uważać, aby nie złamać nogi. Na szczęście skończyło się na kilku drobnych poślizgach.

Nie udało nam się wypatrzyć żadnego zwierzaka, tylko gdzieś w oddali słychać było dzięcioła.

W końcu doszliśmy, dąb powstańców wyglądał dostojnie. Przy dębie usiedliśmy na chwilę. W końcu jest tu wiata ze stołem i wypiliśmy herbatę. Ze dziwieniem zauważyliśmy, że jest gorąca, bo w poprzednim termosie zawsze była zimna.

Dąb Powstańców w Puszczy Kampinoskiej

Na tablicy pod dębem znajduje się historia opisująca wybuch powstania styczniowego oraz przytoczona jest legenda o tym, że carscy kozacy wieszali na tym dębie powstańców z oddziału Walerego Remiszewskiego.

Jeszcze zerknęliśmy czy nic się nie zmieniło na wielkiej polanie, bo za dębem dochodzi się do wielkiej polany. Właściwie można się tu dłużej zatrzymać tylko zimą, bo latem wszelkie owady koniecznie chcą zjeść ludzi.

Ale wszystko było po staremu, wróciliśmy więc na parking w granicy. Po drodze tylko zastanawialiśmy się, gdzie pojedziemy na kolejna wycieczkę.



Booking.com

Dodane przez Małgosia dnia 2012-12-30

Małgorzata Bochenek - Pisywałam teksty o turystyce do największych polskich gazet, robiłam zdjęcia. W 2003 roku napisałam przewodnik po Mazowszu i do dziś ten przewodnik funkcjonuje w obiegu. W życiu zawodowym odbyłam stypendia i staże między innymi w Stanach Zjednoczonych. Byłam dziennikarką, scenarzystą, dyrektorem w PAIZ, analitykiem politycznym i wreszcie ministrem w Kancelarii Prezydenta Lecha Kaczyńskiego. W trakcie podróży prywatnych i służbowych miałam okazję uczestniczyć w obiadach z najważniejszymi światowymi politykami , ale i tuż po wojnie w byłej Jugosławii spać w zagrzebskim hotelu zajętym częściowo przez ludzi wypędzonych z Bośni.

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *